Al bijna 7 jaar geleden schreef ik onderstaand blogje over mijn engeltje. Eergisteren was ze er weer, Ze dacht zelf dat het de laatste keer wel was dat ze bij me kwam. Maar ze wilde me persé nog zien voor de kerstdagen. Ik ben altijd ontroerd van haar. Ook nu weer. Zo ontzettend zwak en weer gevallen en een rib gebroken en weer ziet ze er zo kwetsbaar uit. En weer komt ze me blij maken met haar zelf geschreven en gemaakte kerstkaart met nog wat er in. Mijn Engeltje. Stiekem geef ik haar ook nog 2 glazen engeltjes omdat ik weet dat ze die prachtig vindt. Na 7 jaar is ze nog brozer en dat maakt me ook wel verdrietig. Ze zegt zelf dat de dood dichter bij het leven staat dan je denkt. Ben blij dat ze niet zegt dat de dood bij het leven hoort. Want het hoort er echt niet bij! Daarom kwam Jezus naar de aarde om de dood te overwinnen.
In de brief aan de Hebreeën staat in hoofdstuk 13 vers 2 dat we de gastvrijheid in ere moeten houden, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen.

Maar in dit geval weet ik zeker dat ik een engel heb ontvangen.

Lees hier het verhaaltje van 7 jaar geleden.