Als ik mijn mooie Smartje zie moet ik even slikken. In plaats van stijlvol zwart zitten er opeens twee gele spatborden aan de achterkant. Niet door mijn schuld was er een spatbord beschadigd en Jaap had zoals altijd op zijn manier de reparatie gedaan. Hij was niet bezig met kleur en deze was op de sloop het goedkoopst. Hij is altijd heel creatief in het oplossen van autoproblemen. De mistlamp deed het niet en dat is verplicht voor de keuring, maar niet als je de lamp in zijn geheel verwijderd. Ook de claxon wilde niet meer en kreeg hij niet op de normale manier gerepareerd, dus legde hij een lijntje buitenom met een nieuw knopje ergens aan de binnenkant. Als hij maar kan toeteren voor de APK. Jaap zorgde ervoor. En niet alleen dat, hij zorgde er al jaren voor dat ons oud papier en karton werd afgevoerd. We hoefden maar te bellen en dan kwam hij. Nou ja…, niet meteen. Zijn telefoon vertelde ons altijd dat dit nummer niet in gebruik was. Wij wisten wel beter en Jaap belde altijd terug om te horen waar we zijn hulp nu weer voor nodig hadden. Soms duurde het wat langer voor hij terugbelde maar dan bleek hij met z’n oude autootjes op stap te zijn door Europa. Een paar weken geleden belde hij na een dag weer terug. Zijn stem klonk heel zwak en vermoeid. Hij vertelde ons dat hij in het ziekenhuis lag met een acute leukemie en dat er eigenlijk niks meer aan te doen was. Jaap in het ziekenhuis, stil liggen op een bed, dat is niks voor Jaap, zei hij nog. Maar het was overduidelijk te horen dat die vriendelijke bromstem helemaal geen energie meer had. Een paar dagen later stonden we bij het ziekenhuis voor een bezoekje. Maar Jaap was net ontslagen en was naar een verzorgingstehuis. De naam mochten ze niet vertellen vanwege privacy. Helaas kenden we geen familie van Jaap dus probeerden het opnieuw met die rare telefoonverbinding die zei dat dit nummer niet in gebruik is, in de hoop dat hij wel weer terug zou bellen. Hij heeft nooit meer teruggebeld en vandaag kreeg ik het bericht dat Jaap Knol is overleden. Hij was maar 1 dag uit het ziekenhuis geweest en toen weer met spoed opgenomen. We hebben hem niet meer gezien. Jammer, want ik had hem nog graag bedankt voor al die trouwe, voor anderen onopvallende, maar wel noodzakelijke klussen die hij jááááárenlang voor ons heeft gedaan. Mee naar concerten, zelfs mee naar het Flevofestival, ritjes naar de groothandel, maar ook naar het Grof Vuil, allerhande grote en kleine klusjes die hij op een Jaap-manier heeft gedaan. En daarna even genieten van een kopje chocolademelk bij Samma waar hij met z’n donkere gemompel heerlijk van kon genieten en we even konden bijkletsen. Een zonderling, maar vooral bijzonder kind van God is thuisgehaald. Voor hem maar goed dat hem een lang ziekbed bespaard is gebleven. Mijn Smartje gaat hem missen want wie moet er nu zorgen voor het oliepeil, voor de bandenspanning, de koelvloeistof, voor de creatieve reparaties en de keuring. Maar mijn Smartje heeft dankzij Jaap hele gezellige bloemetjes op de achterkant gekregen waarmee ik op een creatieve manier net heb kunnen doen of die gele spatborden er altijd al bij hebben gehoord. Ik hoop voor Jaap dat ze in de Hemel ook oude autootjes hebben om aan te sleutelen. Lijkt me mooi rijden op die gouden straten. Jaap, dankjewel voor wie je was, voor je trouw, je vriendelijkheid, je geduld en je eigen-aardigheden.