Hij staat gevaarlijk op instorten. De Turfmarktkerk even verderop bij Samma. Hier in de buurt was er behoorlijke paniek de afgelopen dagen. Mensen moesten direct hun huizen uit. Zwaar vrachtverkeer mocht niet meer over de gracht rijden. Speeltuin werd verboden terrein. Muren werden gestut, Er moeten heel snel nieuwe plekken gevonden worden voor de gierzwaluwen en de vleermuizen. Allemaal best beangstigend.

Maar vandaag raakte het me eigenlijk pas echt. De Turfmarktkerk, daar heb ik heel veel prachtige concertherinneringen. Meer dan 10 keer organiseerde ik er concerten. Bijvoorbeeld met Julie Miller, Nina Astrom en het Nederlandse duo Twice. Een prachtige avond! Nina kwam later nog een keer met het koor His Revelation.
Een concert was van het geweldige Holland Boys Choir, een genre waar we eigenlijk niet veel mee deden. Bij die avond was ook de toennoggeenzandtovenaar Gert van der Vijver , met zijn nooit meer te vergeten mimestuk “Watch the Lamb”. Krijg er nog kippenvel van als ik er aan denk.
Of die keer met Larry Norman en Beam, waar die jongen kwam die zijn tot dan toe loodzware leven over gaf aan God. En Larry Norman, de man waar we zo enorm veel herinneringen aan hebben. We deden ook een concert met de rockband Guardian in de Turfmarktkerk. We maakten met deze geweldige rockers een tour door Nederland. Een tour waar o.a. Jacco Zutphen z’n dj-skills heeft mogen laten zien en zijn liefde voor het touren, waardoor hij uiteindelijk in Brazilië terecht kwam. Wat hebben we veel gelachen, gehuild en zijn we gaan houden van het touren en hebben we geleerd hoe ongelooflijk vermoeiend het artiestenleven kan zijn.
En ja, natuurlijk ook met Rikkert & Elly Zuiderveld , samen met Nina Aström, en weer wat later een avond met Gerald Troost en Ralph van Manen (Mickey Finn). Die laatste had Kees Kraayenoord in zijn backing vocals. Toen hoorde je al dat het niet lang meer zou duren voordat Kees zijn eigen solocarrière zou krijgen. Jaren later kwam hij de muzikanten van mijn kerk motiveren in het Brandpunt, het bijgebouw van de Turfmarktkerk.
In 2004 hielden we het Binnenbandfestival in de Turfmarktkerk. Nederlands talent dat zich mocht presenteren. Twee dagen muziek in alle soorten.
Voor mij was misschien wel de mooiste herinnering in de Turfmarktkerk het concert met de Amerikaan ELI en de @Parachute Band met Libby Huirua enWayne HuiruaNieuw Zeeland. ELI was een dierbare vriend geworden en de Parachute Band….. Nooit meer zal ik hun verhaal vergeten over het verbieden van de oorspronkelijke taal aan de Maori’s en wat dat met een mens doet. Als een metafoor op wat het doet als een mensen niet meer in contact met zijn Goddelijke oorsprong wordt weggehouden. Ik kan jullie niet vertellen hoezeer deze lieve mensen mijn hart geraakt hebben. En ELI, ik mis hem heel erg. Ik wou dat ik wist waar hij gebleven is. Hij was een echte vriend en het artiestenleven was te ingewikkeld voor hem.
We hebben ook avonden gehad met Tony Anthony, die zo’n ongelooflijk levensverhaaal had als Jiu Jitsu kampioen, gevangenis en nog veel meer. Jaren later bleek het verhaal inderdaad ongelooflijk en verzonnen te zijn.
Ooit organiseerden we met onze kerk een paasweekend in de Turfmarktkerk. Het behoort tot de mooiste diensten die ik heb mogen meemaken. Het was in het jaar dat ook de film The Passion of The Christ in de bioscopen draaide. We hielden een napraatavond in Het Brandpunt naast de kerk.
In datzelfde Brandpunt organiseerden we ook de afterparties van de MarktAktie. Met ELI, Jeni Varnedeau, Bob Halligan Jr van CEILI RAIN en deRik Zuzu de Droominee. Ik probeer te verwoorden hoe bijzonder het was dat iedereen met elkaar muziek maakte en wij doodmoe na de MarktAktie, languit op de grond zaten en lagen te genieten.
In datzelfde gebouw hielden we een Surprise Party met John W Schlitt en Petra. De zevende keer dat ze in Gouda waren vertelden de mensen wat een indruk hun stevige rockconcerten op hun levens hadden gemaakt.
Een paar jaar later overwoog mijn evangelische kerk om de Turfmarktkerk over te nemen. Helaas met net niet genoeg stemmen voor ging het plan niet door. Het zou een prachtige kerk worden met een mooi balkon en genoeg ruimte, midden in de binnenstad van Gouda en vlakbij Samma. Ik zag het helemaal voor me en heb nog jarenlang gedacht wat er zou zijn gebeurd als er een paar mensen meer voor dit plan hadden gestemd. In elk geval stond de kerk dan nu niet op instorten, integendeel.
Het meest bizarre vind ik nog dat het bedrijf dat toen de plannen had gemaakt om te verbouwen nu na zoveel jaren het bedrijf is dat de kerk gaat slopen.
Het kan raar gaan in het leven. Ik kijk met heimwee en weemoed terug op prachtige momenten die we daar hebben mogen doorbrengen.
En ach ja, het is maar een gebouw en de herinneringen en gekke, mooie, intense, emotionele, gezegende en hardwerkende momenten van al die jaren kunnen niet echt gesloopt worden en om met het oude lied te spreken: “Al wat gedaan werd uit liefde voor Jezus, dat houdt zijn waarde en zal eeuwig bestaan”
Dag Turfmarktkerk, bedankt voor de mooie momenten! Ik hoop dat je veilig gesloopt gaat worden.