Een Koninklijke Onderscheiding zonder lintje,

Ridder in de Orde van Oranje Nassau, zo mag ik me sinds gisteren noemen, nadat de Burgemeester Pieter Verhoeve mij vanuit het Huis van de Stad opbelde. Wow, wat een eer. Wat mooi dat het Zijne Majesteit de Koning heeft behaagd om mij die te geven. Wat lief van die mooie en lieve vrienden om me heen die dit voor me hebben geregeld en die er gisteren een hele mooie dag van hebben gemaakt voor mij, met gekke uitspattingen zoals een grote poster met mijn hoofd op diverse plekken in de stad hangen. En taart met weer een ander hoofd van mij in zoveel stukjes dat er nog meer dan voldoende is voor vandaag. Daarom geef ik even het advies door van Elise Mannah op faceboek: Als je in Gouda woont en haar een warm hart toedraagt: je kunt haar morgen bij Samma op afstand komen feliciteren! Door in het felicitatieboek te schrijven bijvoorbeeld. En koop dan gelijk heel die winkel leeg 😉. Je krijgt er een lekker taartje voor terug.”

Bijzonder dat de Burgemeester ook sprak over mijn motivatie en daarbij aanhaalde wat er over mij gezegd werd dat ik al het werk in de stad en voor Samma en de kerk niet deed voor mezelf, maar uit liefde voor Jezus, uiteindelijk is Hij de grote Koning.

En ja, wat een rare tijd, want ik heb wel een Koninklijke onderscheiding gekregen, maar het bijbehorende lintje nog niet. Dat is dit jaar in heel Nederland nog niet uitgereikt, maar die officiele opspelding (heet dat zo?) komt nog in de na-coronatijd. En het omhelzingsfeest komt dan ook nog. Ik kan niet wachten.

Irene Klein Haneveld